IS IT ENOUGH TO ACCEPT CHRIST AS ONE'S PERSONAL SAVIOR WITHOUT MEMBERSHIP IN HIS CHURCH?

IS IT ENOUGH TO ACCEPT CHRIST

AS ONE'S PERSONAL SAVIOR

WITHOUT MEMBERSHIP IN HIS CHURCH?

By Cipriano P. Sandoval

Pasugo God's Message

Editor-in-Chief, 1974-1984

John 3:16, WHICH STATES: "For God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whoever believes in Him should not perish, but have everlasting life." (New King James Version), is conveniently used by the exponents of the concept that it suffices that man believes in Jesus, and he is entitled to life everlasting.

True enough, this verse does not contain specific message with reference to Church membership, but it must be noted--for goodness' sake!--that this verse is not the totality of gospel teaching regarding salvation and the attainment of eternal life. We have to search the Scriptures for the fullness of knowledge about salvation. In truth, those who advocate nonmembership in the Church thrive on the ideas and concepts that grew out of their private interpretation of some portions of the Holy Scriptures, and I say that this is dangerous because a good number of people subscribe to such interpretation as authoritative, in total disregard of the essential teachings of God relative to salvation.

To say that it suffices for one to accept Christ as one's personal Savior, is to disregard the Church outrightly. Could it be the exponents of such belief are unaware of the existence of the Church established by our Lord Jesus Christ? And if they are conscious of the fact that our Lord has established a Church, but despite their knowledge of it they hold on in their allegation, that Christ is all that is needed, they would fall into the indictment pronounced by Apostle Jude, who said:

"But THESE MEN REVILE whatever they do not understand, and by those things that they know by instinct as IRRATIONAL ANIMALS do, they are DESTROYED." (Jude 1:10, Revised Standard Version, emphasis ours)

Then again, what is ridiculous about these people is that, while they advocate salvation through belief only in Christ without the benefit of church membership, we find them membered in different churches. What an irony! May I ask: Do they mean, seriously, that the churches which they belong are useless? The logical and sensible thing to do, if they are honest in their view, is for them to say that their membership in their particular churches is superfluous, or they should first denounce themselves for having sought membership in their churches. But, would they? And if they come across in this analytical point, they will find themselves without any leg to stand on.

However, for the sake of those whom they have persuaded to subscribe to their unscriptural concept, I shall venture to answer their allegation, not through the niceties of argumentation, but with the clear-cut teachings of the Holy Scriptures. Is it scriptural to say that there is no need for the Church when it comes to the subject of salvation and the attainment of eternal life? If it were any of the churches to which the advocates of such belief belong, I would say, without fear of contradiction, that there is really no need. Is it true that Christ does not command entrance into the Church? The answer to this question will be given in the course of this dissertation. Is it enough that Christ be accepted as one's personal Savior without the benefit of membership in the Church, and attain salvation? Let me lift up the pronouncement of the Savior Himself. In Matthew 16:18, it is written: "And I tell you, you are Peter, and on this rock I will build MY CHURCH, and the powers of death shall not prevail against it." (Ibid., emphasis ours)

What does the verse say? The Savior, Christ Jesus, built His Church. Note His statement: "I will build my church."

Should we detach the Savior from His Church by saying, we simply accept Him as our personal Savior, without the benefit of Church affiliation? Does not this belief impugn the work of Christ? Would Christ allow Himself to be detached and divorced from His Church when it is related to Him, and possessed by Him, for He said, "my church"?

The very fact that Christ has a Church, His very own, points to us, and to all men, that the Christ-only concept is deceitful, unscriptural, and against the mind of Christ Jesus. The pronouncement of our Lord projects the vital and essential truth--that he who may properly accept Christ as His personal Savior must be in that Church which our Lord called "my church". He who in this Church can validly claim Christ as his personal Savior, for, certainly, he is embraced by the grace of Christ's ownership.

RELATIONSHIP BETWEEN

CHRIST AND HIS CHURCH

Why did Christ call the Church He established "my Church"? How did Apostle Paul portray the connection and relationship between Christ and His Church? In Colossians 1:18, it is stated:

"He is the head of the body, the church ..." (Ibid.)

What is the connection and relationship between Christ and His Church? What is Christ's position in His Church? He is the Head of the Church, and the Church is His body. With this set up in mind, what sense would there be if one would say Christ is all that is needed, and there is no need for the Church? This would be tantamount to rejecting Christ. Why? Christ will never reject, nor disown His body or the Church. When our Lord said, "I will build my church", it was one way of saying, "I will build my body". Therefore, he who rejects the Church Of Christ, or the body of Christ, and this is precisely what is being done by those who say it is enough that they accept Christ as their personal Savior, minus the Church.

Why did Christ make the Church His body? Is there a law of God which Christ took into consideration, in order to give reality to what is stated in John 3:16--that those who believe in Christ may not perish, but have life everlasting? What has God decreed for all of mankind? In Hebrews 9:27, we are told:

"And just as it is appointed for men to die once, and after that comes judgment." (Ibid.)

What is appointed by God unto all men? Two unavoidable certainties hang upon the lives of all men--death and the judgment. It is on Judgment Day that God does not want men to perish, so He sent Jesus our Lord as a Savior.

Why has mankind been plunged into this calamity? Why has death crept into the life of man? The answer is provided by Apostle Paul, in Romans, chapter 5, verse 12:

"Therefore, as through one man sin entered into the world, and death passed unto all men, for that all sinned," (American Standard Version)

Why has death crept into the life of man? Death crept into man's life because of sin, and all have become helpless victims of death, because all have sinned.

Does it mean that if man dies, he is already cleared of his sins? Why does the Bible say there is yet going to be Judgment Day? What is God's sentence upon the sinner? God's decree is written in Romans 6:23:

"For the wages of sin is death, but the gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord."

Is man cleared of his sins upon his death? No. He has yet to pay for his sins, and the payment is death, as God's law states: "For the wages of sin is death."

Is there a possibility for any one man to answer for the sin of another? God answers us, in Deuteronomy 24:16:

"The fathers shall not be put to death for the children, nor the children for the fathers, but EVERY ONE SHALL DIE FOR HIS OWN SIN." (Douay-Rheims, emphasis ours)

Does God allow anyone to answer for the sin of another? The law of God is clear: every one shall die for his own sin."

What death is imposed by God as the wages of sin? This is the second death, in the lake of fire, as the Bible tells us, in Revelation 20:14:

"Then Death and Hades were thrown into the lake of fire. This is the second death, the lake of fire." (RSV)

The sinner must pay for his sins in the lake of fire, and all have sinned. Therefore, God requires that all should be punished in the lake of fire. Under this law of God, no one could be saved. So in order to accomplish His mission as a Savior, without violating divine justice, Christ made the Church His body, He being its Head, and with such set up He is in a position to answers for the sins of those who are in His Church. Do the Scriptures prove this as a fact? For whom did Christ die? Was His death intended for those who have no regard for His Church? Apostle Paul clearly pointed out, in Ephesians 5:25:

"Husbands, love your wives, as CHRIST LOVED THE CHURCH AND GAVE HIMSELF UP" - He died - "for her." (Ibid., emphasis ours)

For whom did Christ die? He died for His Church. How, then, could a man say he does not need the Church? No one can love Christ if he does not care for the Church. Why? Because the Church is the object of Christ's love; He took upon Himself the sins of the people in His Church. As Head, Christ's death is for His body, hence, anyone who disregards the Church Of Christ disregards the death of Christ.

Because Christ died for His Church, are the members of the Church Of Christ assured of their freedom from the curse of the law, in the lake of fire? In Galatians 3:13, Apostle Paul pointed out:

"Christ redeemed us from the curse of the law ..." (Ibid.)

What did the apostle assure the members of the Church Of Christ? They are redeemed from the curse of the law, through the death of Christ.

As documented in the Scriptures, which one wil be saved by Christ? In Ephesians 5:23, it is clearly pointed out:

For the husband is the head of the wife as Christ is the head of the church, and is himself its Savior." (Ibid.)

Which one will be saved by Christ on the day of Judgment? Christ will save His body, or the Church Of Christ. So, if there are people who would legitimately say that they have Christ, as their personal Savior, these are the members of the body of Christ or the Church Of Christ. People who say that they accept Christ as their personal Savior should first ascertain that they are in the Church which is to be saved by Christ. To believe otherwise is to think and speak outside the scope of salvation. We must not forget, Christ is the Savior of His body. He has nothing to do with those who are outside of His saving function and authority; He will not use His power to save those who are not in His body. In the light of this scriptural teaching, we not know that those who believe in Jesus that shall not perish but have life everlasting, as pointed out in John 3:16, are found in the body of Christ, or the Church of Christ.

Why is it unlawful for Christ to save those who are outside His Church? How did Christ effect the redemption of the members of His Church from the curse of the law, which condemns sinners and confines them to the lake of fire? Why is the saving function of Christ exclusive for the Church Of Christ? In Acts 20:28, it is pointed out:

"Take heed to yourselves and to all the flock, in which the Holy Spirit has made you guardians, to feed the church of the Lord which he obtained with his own blood." (Ibid.)

According to the verse, Christ obtained or purchased the Church of the Lord with His own blood. The Lord referred to is Christ himself Acts 2:36, hence the Church of the Lord is the Church Of Christ. With what, then, did Christ redeem the people in His Church from the curse of the law? He redeemed them with His own blood. Therefore, the saving function and power of Jesus Christ is exclusive for the Church Of Christ, and it is unlawful for Him to save those who are outside. The death of Christ sealed this truth, this gospel truth. No amount if rationalization and theological views can stretch the jurisdiction of Christ's power of salvation. I repeat, the record of the Scriptures is clear, and can never be explained away: Christ is the Savior of the body, or the Church Of Christ (Col. 1:18; Rom. 16:16).

Contrary to this teaching of the gospel is the allegation of those who say that it is enough that Christ be accepted as their personal Savior, without regard for the Church. What does the Bible say about these people? What should be done with what they teach? In Galatians 1:6-9, the apostle's warning is:

"I am astonished that you are so quickly deserting him who called you in the grace of Christ and turning to a DIFFERENT GOSPEL - not that there is another gospel, but there are some who trouble you and want to PERVERT THE GOSPEL OF CHRIST. But even if we, or an angel from heaven, should preach to you a gospel CONTRARY TO THAT WHICH WE PREACHED TO YOU, let him be accursed. As we have said before, so now I say again, if any one is preaching to you a gospel contrary to that which you received, let him be accursed." (Ibid. emphasis ours)

What should be done to a teaching which is contrary to the teaching of the apostles? It should be accursed, and that is what I am doing in this dissertation: to expose those who bring in our midst another gospel. What do the exponents of another gospel do with the Bible? Do they use another Bible? No, they use the same Bible, but they do pervert it. In what way? The perversion they do is easily demonstrated by their view of salvation, as I have already shown: they want Christ as their personal Savior, but they want to detach Him from His Church. Let us not be awed by the profundity of the theological knowledge of those who preach another gospel. As the Apostle enjoined us: "But when we, or an angel from heaven, should preach to you a gospel contrary to that which we preached to you, let him be accursed."

CHURCH MEMBERSHIP

Did not our Lord Jesus command those who want to be saved to enter the Church Of Christ or Iglesia Ni Cristo in Filipino? In John 10:9, it is written:

"I am the door; if any one enters by me, he will be saved, and will go in and out and find pasture." (Ibid.)

What should we do in order to be saved, according to the command of Jesus our Lord? Those who want to be saved are obliged to enter Him, and only in this way could one be saved, according to the Savior Himself. How, then, should one enter Christ? What condition is laid down by the Scriptures? In Ephesians 2:16, it is pointed out:

"And might reconcile us both to God IN ONE BODY through the cross, thereby bringing the hostility to an end." (Ibid., emphasis ours)

The condition prescribed for man's salvation is to be, reconciled first with Christ Jesus in one body, thereby effecting reconciliation with God, by virtue of His death on the cross. What has Christ done to those who are reconciled with Him in one body? In verse 15, we are told:

"By abolishing in His flesh the law of commandments and ordinances, that he might create in himself ONE MAN in place of the two, so making peace." (Ibid. emphasis ours)

What is this one new man created by Christ in Himself wherein there is peace with God or salvation? The one new man created by Christ in Himself is He Himself as the Head, and the Church, which is His body, as Apostle Paul testified: "He is the head of the body, the church ..." (Col. 1:18)

Since it is the body, or the Church Of Christ that is to be saved by our Lord Jesus, and to enter Christ so as to be saved is to be reconciled first with Him in one body, or the Church Of Christ, what is the status of those who have entered? In I Corinthians 12:27, it is written:

"Now you are the body of Christ and individually MEMBERS of it." (Ibid., emphasis ours)

What is the status of those who have entered Christ so as to be saved? They are members of the body of Christ. Hence, the necessity of becoming a member of the Church Of Christ, in order to be saved.

What is the fate of those who are outside the Church Of Christ? Could they expect salvation, even if they strongly claim that they accept Christ as their personal savior? In I Corinthians 5:13, the judgment of God is written:

"God judges those outside. Drive out the wicked person from among you." (Ibid.)

What awaits those who are outside the Church Of Christ? God judges those who are outside, said Apostle Paul.

Why did Apostle Paul say God judges those who are outside the Church Of Christ? Upon what did he base his teaching? What is Christ's pronouncement for those who are not in His body, or the Church Of Christ, which has been the object of His death and His shed blood? In John 8:24, it is written:

"I told you that you would die in your sins, for you will die in your sins unless you believe that I am he." (Ibid.)

Christ will not answer for the sins of those who are not members of His body, or the Church Of Christ. They will not be saved, for they have to answer for their sins in the lake of fire. Therefore, if any one wants to be redeemed from the curse of God in the lake of fire, the second death, to which all sinners are consigned, the only way is to become a member of the Church Of Christ, and persist up to the end, as our Lord demands:

"But he who endures to the end will be saved" (Matt. 24:13, Ibid.). He who endures to the end as a member of the Church Of Christ will be saved, and it is he who can say with sense that he has Christ as his personal Savior.

Published in Pasugo: God's Message

July 1972

Copied from Pasugo: God's Message

February 2016

Pages 18-22

WE CORDIALLY INVITE YOU TO ATTEND OUR WORSHIP SERVICES

IGLESIA NI CRISTO

CHURCH OF CHRIST

CONTACT US

INC Central Office

No. 1 Central Ave., New Era,

Quezon City, 1107 Philippines

Tel. No. (632) 981-4311,

Fax No. (632) 981-4333

email: pasugo@iglesianicristo.org.ph

United States Main Office

770 Airport Boulevard

Burlingame, CA 94010 USA

Tel. No. (650) 581-5555,

Fax No. (650) 548-1128

Europe Main Office

79 Staines Road West Sunbury-on-Thames

TW167AH, United Kingdom

Tel. No. (0044-193) 275-5422

Fax No. (0044-193) 275-5467

FOR MORE INFORMATION

WATCH

Channel 49 (Philippine Free TV) and

available also in 500 Philippine cable

TV stations; DirectTV in the USA; and

through Android and iOS applications,

www.smartpinoytv.com, and

www.digitalpinoy.net in subscription

based IPTV

TUNE IN

DZEM 954 kHz in Philippine AM Radio;

Download the mobile app in your

Android and iOS device

READ

The Pasugo: God's Message magazine,

the official monthly magazine of the

Iglesia Ni Cristo (Church Of Christ)

VISIT

www.iglesianicristo.net and

incmedia.org, the official websites of

the Iglesia Ni Cristo (Church Of Christ)

Sign up for weekly updates.

WE INVITE YOU TO ATTEND

OUR WORSHIP SERVICES.

http://iglesianicristo.net/directory/

ANG PAGKAKAIBA NG KAPANGYARIHAN NG DIYOS SA KAPANGYARIHAN NI CRISTO

ANG PAGKAKAIBA

NG KAPANGYARIHAN NG DIYOS

SA KAPANGYARIHAN NI CRISTO

NI DANIEL J. LAPID SR.

ANG PANGINOONG Jesucristo ay binigyan ng Diyos ng kapangyarihan na dahil dito’y nakagawa Siya ng mga kamangha-manghang gawa.  Subalit, may pagkakaiba ang kapangyarihang taglay Niya sa kapangyarihang nasa Diyos.  Mahalagang maunawaan ang kaibahan ng kapangyarihan ng Diyos sa kapangyarihan ni Cristo sapagkat may mga nag-aakalang si Cristo ay Diyos dahil sa taglay Niyang kapangyarihan.  Mapanganib ang magtaglay ng maling pagkakilala o maling pananampalatayang gaya nito sapagkat ito ay ikapapahamak.

ANG KAPANGYARIHAN NG DIYOS

Paano malalaman ng tao na mayroon ngang tunay na Diyos at ano ang katangian Niya ayon kay Apostol Pablo?  Sa kaniyang sulat sa mga Cristiano sa Roma ay ganito ang sinabi niya:

“Sapagka't ang nakikilala tungkol sa Dios ay hayag sa kanila; sapagka't ito'y ipinahayag ng Dios sa kanila.

“Sapagka't ang mga bagay niyang hindi nakikita buhat pa nang lalangin ang sanglibutan ay nakikitang maliwanag, sa pagkatanto sa pamamagitan ng mga bagay na ginawa niya, maging ang walang hanggan niyang kapangyarihan at pagka Dios; upang sila'y walang madahilan.” (Roma 1:19-20)

     Ayon kay Apostol Pablo, taglay ng tunay na Diyos ang walang hanggang kapangyarihan dahil sa Siya ay makapangyarihan sa lahat (Gen. 17:1).  Ito ay nahahayag sa pamamagitan ng mga bagay na Kaniyang ginawa.  Halimbawa nito ay ang mga bagay na nasa sangkalangitan—ang araw, buwan, at mga bituin—at ang mga bagay sa lupa—mga halaman, hayop, bundok, karagatan, at marami pang iba.  Sa Deuteronomio 3:24 ay ipinakilala ni Moises ang walang hanggang kapangyarihan ng tunay na Diyos:

     “Oh Panginoong Dios, iyong minulang ipinakilala sa iyong lingkod ang iyong kadakilaan at ang iyong kamay na makapangyarihan: ano ngang Dios sa langit o sa lupa ang makagagawa ng ayon sa iyong mga gawa, at ayon sa iyong mga makapangyarihang kilos?”

     Pinatunayan ni Moises na walang ibang Diyos sa langit at sa lupa na makagagawa ng katulad ng ginawa ng Diyos.  Walang sinuman na makatutulad o makapapantay sa mga bagay na ginawa Niya.

     Sa paglalang ng Diyos ng lahat ng bagay, mayroon ba Siyang katulong o kasangguni?  Sa Isaias 40:13-14 ay ganito ang nasusulat:

     “Sinong pumatnubay ng Espiritu ng Panginoon, o parang kaniyang kasangguni ay nagturo sa kaniya?

     “Kanino siya kumuhang payo, at sinong nagsaysay sa kaniya, at nagturo sa kaniya sa landas ng kahatulan, at nagturo sa kaniya ng kaalaman, at nagpakilala sa kaniya ng daan ng unawa?”

     Nang lalangin ng Diyos ang lahat ng bagay sa langit at sa lupa ay wala Siyang katulong o kasangguni; walang nagturo ni nagpayo man sa Kaniya.  Siya lamang mag-isa ang lumalang ng lahat ng bagay.  Ito ang mismong pinatunayan ng Makapangyarihang Diyos:

     “Ganito ang sabi ng Panginoon, ng iyong Manunubos, at niyang naganyo sa iyo mula sa bahay-bata, Ako ang Panginoon na gumagawa ng lahat na bagay; na naglaladlad, na magisa ng langit; na naglalatag ng lupa.” (Isa. 44:24)

     Ang Diyos lamang ang lumikha ng lahat ng bagay; Siya lamang mag-isa at wala Siyang katulong sapagkat maliban sa Kaniya ay walang sinumang makagagawa ng lahat ng Kaniyang ginawa.  Wala ring maitutulad o maiwawangis sa Kaniya:

     "Kanino nga ninyo itutulad ang Dios? o anong wangis ang iwawangis ninyo sa kaniya?" (Isa. 40:18)

     Hindi mapapantayan ninuman ang Panginoong Diyos sa kapangyarihan, katangian, kalakasan, at karunungan.  Kahit ang mga bagay na Kaniyang ginawa ay hindi maaaring tularan o pantayan ng kahit na sino.

ANG KAPANGYARIHAN NI CRISTO

Ang Panginoong Jesucristo ay taong nagtataglay ng napakalaking kapangyarihan.  Sa Lukas 4:36 ay sinasabi:

     “At silang lahat ay nangagtaka at nagsalitaan ang isa't isa, na nangagsasabi, Anong salita kaya ito? sapagka't siya na may kapamahalaan at kapangyarihan ay naguutos sa mga karumaldumal na espiritu, at nagsisilabas sila.”

    Dahil sa kapangyarihan at kapamahalaan ng Panginoong Jesucristo ay nakagawa Siya ng maraming kamangha-manghang bagay.  Halimbawa, kapag Kaniyang pinagwikaan ang masasamang espiritu ay lumalabas ang mga ito mula sa mga taong kanilang inaalihan.  Bukod dito, nakapagpadilat si Jesus ng bulag, nakapagpalakad ng pilay, nakapagpagaling ng ketongin, nakapagpabangon ng patay, at marami pang iba:

     “Nang marinig nga ni Juan sa bilangguan ang mga gawa ni Cristo, ay nagpasugo siya sa pamamagitan ng kaniyang mga alagad,

     “At sinabi sa kaniya, Ikaw baga yaong paririto, o hihintayin namin ang iba?

     “At sumagot si Jesus at sa kanila'y sinabi, Magsiparoon kayo at sabihin ninyo kay Juan ang mga bagay na inyong nangaririnig at nangakikita:

     “Ang mga bulag ay nangakakakita, ang mga pilay ay nangakalalakad, ang mga ketongin ay nangalilinis, at ang mga bingi ay nangakaririnig, at ang mga patay ay ibinabangon, at sa mga dukha ay ipinangangaral ang mabubuting balita.” (Mat. 11:2-5)

     Ang mga himalang ito na nagawa ng Panginoong Jesucristo ay tunay na kamangha-mangha.  Ngunit ang mga ito kaya ay nagawa Niya dahil sa Kaniyang sariling kapangyarihan?  Ganito ang sagot ng Biblia:

     “Sa makatuwid baga'y si Jesus na taga Nazaret, kung paanong siya'y pinahiran ng Dios ng Espiritu Santo at ng kapangyarihan: na naglilibot na gumagawa ng mabuti, at nagpapagaling sa lahat ng mga pinahihirapan ng diablo; sapagka't sumasa kaniya ang Dios.” (Gawa 10:38)

     Kung nagawa man ng Panginoong Jesucristo ang mga himala, ito’y hindi dahil sa Kaniyang sariling kapangyarihan kundi dahil pinahiran Siya ng Diyos ng Espiritu Santo at ng kapangyarihan.  Ang kapangyarihang taglay Niya ay ipinagkaloob sa Kaniya ng Diyos.  Kinasangkapan Siya ng Diyos upang gumawa ng makapangyarihang mga gawa.  Subalit, iba ang Diyos na gumagawa ng makapangyarihang gawa at ang Panginoong Jesucristo na Kaniyang kinasangkapan.  Kaya, hindi dahil sa nakagawa ng mga himala ang Panginoong Jesus ay masasabi nang Siya ay Diyos.  Siya ay pinagkalooban lamang ng Diyos ng kapangyarihan.

HINDI LAMANG SI CRISTO

Hindi lamang ang Panginoong Jesucristo ang pinagkalooban ng Diyos ng kapangyarihan.  Maging ang mga apostol at mga alagad ay pinagkalooban ng Diyos ng kapangyarihan upang makagawa ng mga kababalaghan o makapangyarihang gawa, gaya ni Apostol Pablo:

     “At sa Listra ay may isang lalaking nakaupo, na sa mga paa'y walang lakas, pilay mula pa sa tiyan ng kaniyang ina, na kailan ma'y hindi nakalakad.

     “Narinig nitong nagsasalita si Pablo: na, nang titigan siya ni Pablo, at makitang may pananampalataya upang mapagaling,

     “Ay nagsabi ng malakas na tinig, Magtindig kang matuwid sa iyong mga paa. At siya'y lumukso at lumakad.” (Gawa 14:8-10)

     “At sa pamamagitan ng mga kamay ng mga apostol ay ginawa ang maraming tanda at kababalaghan sa gitna ng mga tao: at nangaroon silang lahat na nangagkakaisa sa portiko ni Salomon.

     “At gumawa ang Dios ng mga tanging himala sa pamamagitan ng mga kamay ni Pablo:

     “Ano pa't ang mga panyo o mga tapi na mapadaiti sa kaniyang katawan ay dinadala sa mga may-sakit, at nawawala sa kanila ang mga sakit, at nangagsisilabas ang masasamang espiritu.” (Gawa 5:12; 19:11-12)

     Pinagkalooban ng Diyos si Apostol Pablo ng kapangyarihan upang makapagpalakad ng pilay, makapagpagaling ng mga maysakit, at makapagpalayas ng masasamang espiritu mula sa mga inaalihan nito.

     Ganito rin ang nasumpungan sa alagad na si Esteban:

     “At si Esteban, na puspos ng biyaya at ng kapangyarihan, ay gumawa ng mga dakilang kababalaghan at mga tanda sa mga tao.” (Gawa 6:8)

     Kung sasabihin na ang Panginoong Jesucristo ay Diyos dahil sa mga kababalaghang Kaniyang ginawa, mapipilitang tanggapin na ang  mga lingkod ng Diyos na nakagawa rin ng mga himala gaya nina Moises, ang mga apostol, at si Esteban ay mga diyos din.  Ang ganitong konklusyon ay maling-mali at salungat sa pagtuturo ng Biblia na iisa lamang ang Diyos, ang Ama (Mal. 2:10)

     Bagaman ang mga unang lingkod ng Diyos, mga apostol, at mga alagad ay nakagawa ng makapangyarihang gawa, hindi nila ito nagawa sa ganang kanilang sarili.  Bagkus, ang Diyos na Siyang nagbigay ng kapangyarihan kay Cristo ang pinapatunayan nilang Siyang tuwirang may gawa ng mga ito:

     “At nang makita ito ni Pedro, ay sumagot sa mga tao, Kayong mga lalaking taga Israel, bakit kayo'y nagsisipanggilalas sa taong ito? o bakit kami ang inyong tinititigan, na sa inyong akala ay dahil sa aming sariling kapangyarihan o kabanalan ay aming napalakad siya?

     “Ang Dios ni Abraham, at ni Isaac, at ni Jacob, ang Dios ng ating mga magulang, ay niluwalhati ang kaniyang Lingkod na si Jesus; na inyong ibinigay, at inyong tinanggihan sa harap ni Pilato, nang pasiyahan nito na siya'y pawalan.” (Gawa 3:12-13)

SI CRISTO BA AY DIYOS?

     Maling isipin na si Cristo ay Diyos dahil sa Siya ay nagtataglay ng kapangyarihan.  Ipinakilala mismo ni Jesus na Siya ay tao sa kalagayan:

     “Datapuwa't ngayo'y pinagsisikapan ninyo akong patayin, na taong sa inyo'y nagsaysay ng katotohanan, na aking narinig sa Dios: ito'y hindi ginawa ni Abraham.” (Juan 8:40)

     Bagaman nagtataglay ng kapangyarihan, nagpakilala ang Panginoong Jesucristo bilang tao at hindi Diyos.

     Hindi kailanman naging Diyos ang tao (Ezek. 28:2) at hindi rin naging tao ang Diyos (Ose. 11:9).  Kung idaragdag pa rito ang pahayag ni Cristo na sinipi sa itaas ay lalong napatutunayang hindi Siya Diyos.  Sinabi Niyang ang katotohanang Kaniyang isinaysay ay narinig Niya sa Diyos.  Dapat mapansin na magkaiba ang nakarinig kaysa kinaringgan.

     Ipinagtapat din ng Panginoong Jesucristo na wala Siyang magagawa sa ganang Kaniyang sarili:

     “Hindi ako makagagawa ng anoman sa aking sarili: humahatol ako ayon sa aking naririnig: at ang paghatol ko'y matuwid; sapagka't hindi ko pinaghahanap ang aking sariling kalooban, kundi ang kalooban niyaong nagsugo sa akin.” (Juan 5:30)

     Ang Panginoong Jesucristo ay hindi makapangyarihan sa lahat na tulad ng Ama.  Sa ganang Kaniyang sarili ay wala Siyang magagawa, samantalang ang Ama ay hindi nangangailangan ng sinumang katulong upang Kaniyang gawin ang anumang bagay na Kaniyang naisin.

     Bukod dito, pinatunayan ni Jesus ang higit na katangian ng Panginoong Diyos kaysa Kaniya:

     “Narinig ninyo kung paanong sinabi ko sa inyo, Papanaw ako, at paririto ako sa inyo. Kung ako'y inyong iniibig, kayo'y mangagagalak, dahil sa ako'y pasasa Ama: sapagka't ang Ama ay lalong dakila kay sa akin.” (Juan 14:28)

     Sinabi ni Cristo na ang Ama ay lalong dakila sa Kaniya.  Kung ang Panginoong Jesucristo ay Diyos sa kalagayan, lumilitaw na dalawa ang Diyos—isang dakila at isang mas lalong dakila.  Ito ay labag sa aral ng Panginoong Jesucristo na iisa lamang ang tunay na Diyos—ang Ama lamang (Juan 17:1, 3)

     Pinatunayan ni Apostol Pablo ang kaibahan ng kapangyarihan ni Cristo sa kapangyarihan ng Diyos nang sabihin Niya ang ganito:

     “Sapagka't kaniyang pinasuko ang lahat ng mga bagay sa ilalim ng kaniyang paa. Datapuwa't kung sinasabi, ang lahat ng mga bagay ay pinasuko, ay maliwanag na itinangi yaong nagpasuko ng lahat ng mga bagay sa kaniya.

     “At kung ang lahat ng mga bagay ay mapasuko na sa kaniya, kung magkagayo'y ang Anak rin ay pasusukuin naman sa nagpasuko ng lahat ng mga bagay sa kaniya, upang ang Dios ay maging lahat sa lahat.” (I Cor. 15:27-28)

     Pasusukuin ng Diyos ang lahat ng bagay kay Cristo na Kaniyang Anak.  Pagkatapos ay si Cristo naman ang pasusukuin sa Diyos upang ang Diyos ay maging lahat sa lahat.  Dito ay malinaw na iba ang Panginoong Jesucristo sa tunay na Diyos.  Pinatutunayan din ni Apostol Pablo na hindi si Cristo ang makapangyarihan sa lahat na siyang katangian ng tunay na Diyos.

     Dapat makilala ang tunay na Diyos—ang Ama na nasa langit na Siyang lumalang ng lahat ng bagay.  Dapat ding makilala si Cristo, Anak ng Diyos na binigyan ng katangiang higit sa karaniwang tao.  Ang tunay na Diyos ang Manlalalang samantalang si Cristo ay nilalang, subalit binigyan ng Diyos ng kapangyarihan upang makagawa ng mga himala at makapangyarihang gawa.  Subalit, nananatiling tao sa kalagayan ang Panginoong Jesus; hindi Siya Diyos. *

Kinopya mula sa PASUGO GOD’S MESSAGE | AUGUST 1999 | VOLUME 51 | NUMBER 8 | PAGES 14-16 

SI CRISTO BA ANG TUNAY NA DIYOS?

SI CRISTO BA ANG TUNAY NA DIYOS?

Ni Teofilo C. Ramos Sr.

ANG NAKARARAMI SA mga pangkatin ng relihiyon o iglesia na nagsasabing sila’y Cristiano ay naniniwala na si Cristo ay tunay na Diyos.  Ang mga relihiyong ito ay gumagamit ng mga talata sa Biblia na diumano’y nagpapatunay na si Cristo ay Diyos.  Upang malaman natin kung tama ang paniniwala nilang ito tungkol sa likas na kalagayan ng Panginoong Jesucristo ay dapat nating suriin ang mga talata sa Banal na Kasulatan na kanilang pinagbabatayan.

      Ang isa sa mga talata ng Biblia na kanilang pinagbabatayan ay ang COLOSAS 2:9 ng saling New Pilipino Version na ganito ang sinasabi:

     “Pagkat na kay Cristo ang buong kalikasan ng Dios nang siya’y magkatawang-tao.”

     Binabanggit sa talatang ito na ang buong kalikasan ng Diyos ay na kay Cristo nang Siya’y magkatawang-tao.  Mula rito, nabuo ang paniniwala na si Cristo ay Diyos.  Ngunit pag-aralan natin, ano ba ang likas na kalagayan ng Diyos?  Sa Juan 4:24 ay ganito ang patotoo ni Cristo:

     “Ang Dios ay ESPIRITU at ang sasamba sa kanya ay kailangang sumamba sa espiritu at sa katotohanan.” (Ibid.)

     Ang Diyos ay espiritu sa Kaniyang likas na kalagayan.  Ganito rin ba si Jesus?  Noong narito pa Siya sa lupa, ano ang pagpapakilala Niya tungkol sa Kaniyang sarili?  Sa Juan 8:40 ay ganito ang Kaniyang sabi:

     “Ngunit pinagsisikapan ninyong patayin ako na isang TAONG nagnagsabi sa inyo ng katotohanang narinig ko sa Dios.  Ito’y hindi ginawa ni Abraham.” (Ibid.)

     Malinaw ang pagpapakilala ni Cristo na Siya’y isang taong nagsasabi ng katotohanan.  Wala Siyang sinabi na Siya’y Diyos na totoo at taong totoo.  Bagkus, sinabi niyang Siya ay tao.

     Noong si Cristo’y mabuhay na mag-uli at napakita sa mga alagad ay inakala ng huli na ang kanilang nakita ay isang espiritu.  Subalit ang maling akala nilang ito ay itinuwid ng Panginoong Jesucristo mismo:

     “Datapuwa't sila'y kinilabutan, at nangahintakutan, at inakala nila na nakakakita sila ng isang espiritu.

     “At sinabi niya sa kanila, Bakit kayo'y nangagugulumihanan? at bakit nangyayari ang pagtatalo sa inyong puso?

     “Tingnan ninyo ang aking mga kamay at ang aking mga paa, ako rin nga: hipuin ninyo ako, at tingnan; sapagka't ang isang espiritu'y walang laman at mga buto, na gaya ng inyong nakikita na nasa akin.”  (Lu. 24:37-39)

     Kung si Cristo’y tunay na Diyos at espiritu sa kalagayan, sana ay hindi Niya sinansala ang pag-aakala ng mga alagad.  Yaon n asana ang pagkakataon upang sabihin Niyang Siya nga ay espiritu o Diyos.  Ngunit sa halip ay sinaway Niya ang mga alagad sapagkat mali ang kanilang akala.  Ipinakita Niya ang Kaniyang mga kamay at mga paa at sinabing ang isang espiritu ay walang laman at mga buto katulad ng nasa Kaniya.  Hindi tinanggap ni Cristo na Siya’y espiritu, kundi Siya ay may laman at mga buto—hindi Siya Diyos.

     Maging si Apostol Pablo, na tinawag ni Cristo nang Siya’y nasa langit na, ay nagturo na si Cristo ay tao:

     “Sapagkat iisa ang Dios at iisa ang Tagapamagitan sa Dios at sa mga tao, ang taong si Cristo Jesus.” (I Tim. 2:5, NPV)

     Tiniyak ni Apostol Pablo ang likas na kalagayan ni Cristo:  Siya ay taong Tagapamagitan sa iisang Diyos at sa mga tao.

ANG NAGKATAWANG-TAO

     Binabanggit sa Colosas 2:9 ng New Pilipino Version na si Cristo diumano ay nagkatawang-tao.  Tungkol dito, dapat nating sangguniin ang aral ng Biblia.  Alin o sino ba ang nagkatawang-tao?  

Sa Juan 1:1 at 14 ay ganito ang nakasulat:

     “Sa pasimula ay ang Salita, at ang Salita ay sumasa-Dios, at ang Salita ay Dios.

     “Nagkatawang-tao ang Salita at tumahan sa gitna natin.  Nakita namin ang kanyang kaluwalhatian, kaluwalhatian ng bugtong na Anak na nagmula sa Ama, puspos ng biyaya at katotohanan.” (NPV)

     Itinuturo ng Biblia na hindi si Cristo ang nagkatawang-tao kundi ang Salita na “sumasa-Diyos.”

     Sa talatang ating sinipi, tinatawag na Diyos ang Salita Niya.  Bakit tinatawag na Diyos ang Salita?  Sapagkat “walang salitang mula sa Dios na di may kapangyarihan” (cf. Luc. 1:37).  Ang salita ng Diyos ay kauri Niya na makapangyarihan (cf. Gen. 17:1)—ang lahat ng Kaniyang sinasabi ay natutupad.

ANG AMA ANG IISANG DIYOS

     Ayon sa ating Panginoong Jesucristo ay iisa ang tunay na Diyos.  Ito’y mababasa sa Juan 17:1 at 3:

     “Pagkatapos masabi ito ni Jesus, tumingala siya sa langit at nanalangin:  ‘Ama’… At ito ang buhay na walang hanggan, na makilala ka nila na iisang tunay na Dios, at si Jesu-Cristo na sinugo mo.” (NPV)

     Malinaw sa panalangin ni Cristo na ang Ama na nasa langit ang iisang tunay na Diyos.  Si Cristo naman ay sinugo o inutusan ng Diyos.  Ang tunay na iisang Diyos ang Siyang nag-uutos o nagsusugo—hindi Siya ang inuutusan o isinusugo.  Kaya, si Cristo na isinugo ay iba sa Diyos na nagsugo sa Kaniya.

     Sa I Corinto 15:27-28 ay itinuro ni Apostol Pablo ang isa pang kaibahan ng Diyos at ni Cristo:

     “Pakat ‘lahat ng bagay ay napasuko na niya sa ilalim ng kanyang mga paa’.  Sa pagbanggit ng lahat ng bagay, maliwanag ng hindi kasama ang Dios na nagpasuko ng lahat ng bagay kay Cristo.  Kung magawa na ang lahat ng ito, ang Anak naman ang paiilalim sa Ama na nagpasuko ng lahat ng bagay sa Anak upang ang Dios ay maging hari ng lahat.” (Ibid.)

     Malinaw sa talatang ito ng Biblia na ang Ama ang nagpasuko ng lahat ng bagay kay Cristo.  Pagkatapos na mapasuko ang lahat kay Cristo, Siya naman ang paiilalim sa Ama upang ang Ama ang maghari sa lahat.  Sa mga talata ring ito sa saling Magandang Balita Biblia ay ganito ang mababasa:

     “Ganito ang sinasabi ng Kasulatan:  ‘Ang lahat ng bagay ay lubusang pinasuko sa kanya ng Diyos’.  (Ngunit sa salitang ‘lahat ng bagay’, maliwanag na hindi kasama rito ang Diyos na siyang naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan ni Cristo.)  At kapag ang lahat ay nasa ilalim na ng kapangyarihan ni Cristo, ang Anak naman ang paiilalim sa kapangyarihan ng Diyos na naglagay ng lahat ng bagay sa ilalim ng kapangyarihan niya.  Sa gayon, lubusang maghahari ang Diyos sa kalahat-lahatan.”

     Ang Diyos—ang Ama—ang makapangyarihan sa lahat.  Si Cristo ay paiilalim sa kapangyarihan ng Ama upang ang Diyos ang lubusang maghari sa kalahat-lahatan.  Kaya, malinaw na hindi maaaring Diyos si Cristo.

     Maliwanag na pinatutunayan ng Biblia na si Cristo ay tao at hindi Diyos.  Batay sa mga katotohanang ito na itinuturo ng Banal na Aklat, natitiyak natin na ang talatang Colosas 2:9 ng New Pilipino Version na pinagbabatayan ng mga nagtuturong si Cristo  ay Diyos ay MALING SALIN.

     Paano natin masusukat kung wasto ang pagkakasalin sa isang talata?  Sa I Corinto 2:13 ay ganito ang pagtuturo ni Apostol Pablo:

     “Na ang mga bagay na ito ay atin namang sinasalita, hindi sa mga salitang itinuturo ng karunungan ng tao, kundi sa itinuturo ng Espiritu; na iniwawangis natin ang mga bagay na ayon sa espiritu sa mga pananalitang ayon sa espiritu.”

     Ang mga salita ng Diyos na nakasulat sa Biblia ay magkakawangis.  Ang mga ito ay hindi nagsasalungatan.

     Sa ating pagtalakay, malinaw na magkakawangis ang pagtuturo ng Banal na Kasulatan na tao ang likas na kalagayan ng Panginoong Jesucristo.  Kaya, anumang aral na sumasalungat dito ay mali at hindi dapat paniwalaan ng tao.  *

Kinopya mula sa PASUGO GOD’S MESSAGE | SEPTEMBER 1997 | VOLUME 49  | NUMBER 9 | PAGES 9-10

Emphasis:  Admin.