Sabado, Hulyo 30, 2016



DESPITE CLEAR PRONOUNCEMENTS of the Bible that Jesus Christ is a man (John 8:40; I Tim.2:5; Acts 2:22), and as such he could not be the true God (Hos. 11:9; Ezek. 28:2), proponents of Christ’s alleged deity still adamantly cling to their belief that Christ is God.  For them, biblical passages stating that Christ is a man serve only to describe His nature or state of being while He was still on earth and not to disprove His deity.  They hold that Christ is God who became man, notwithstanding the Bible’s teachings to the contrary.  In teaching Christ to be the true God, they also teach that He had existed since the beginning prior to His becoming a human being.  Alleging that Christ had pre-existed, they maintain that He could not have been created but that, together with the Father, He is co-Creator of all things.

     To back up their allegation concerning Christ, they cite verses of the Bible, one of which is John 8:58 in which Christ says:

     “… Most assuredly, I say to you, before Abraham was, I AM.” (New King James Version)

     Using this pronouncement of Christ, adherents to the Christ-is-God doctrine conclude that He had already existed before Abraham was born.  To further prove their allegation, they cite verse 56 of this same chapter of the Gospel according to John in which Christ said to the Jews, “Your father Abraham rejoiced to see My day, and he saw it and was glad” (Ibid.).

     They interpret these pronouncements of our Lord Jesus to mean that He had existed long before His mother Mary even gave birth to Him.  Another passage they love to cite their contention that Christ, prior to His becoming man, had pre-existed as God is Proverbs 8:22-23:

The Lord possessed me at the beginning of His way,
Before His works of old.  I have been established from everlasting,
From the beginning, before there was ever an earth.” (Ibid.)

     Based on the passage, among others, they contend that even before the creation of the world, Christ already existed and was the Father’s co-Creator of everything.  We do not in any way question what are written in the aforecited verses.  What we strongly disagree with is the wrong understanding of these verses, which has led to the unwarranted conclusion that Christ had pre-existence and that He is God.


Christ  did not exist before Abraham existed; rather, IT WAS ABRAHAM WHO EXISTED BEFORE CHRIST DID as testified to by the Bible, thus:

Now to Abraham and HIS SEED were the promises made. He does not say, “And to seeds,” as of many, but as of one, “And to your Seed,” who is Christ.” (Gal. 3:16, Ibid.)

     Christ is the seed of Abraham, which is why it is WRONG to assert that He existed before Abraham did.  It is also worthy to note that NOWHERE in the aforecited pronouncement of Christ, which they use as proof of His alleged pre-existence and deity, did He say, “before Abraham was born, I am God.” Why then did our Lord Jesus Christ say, “BEFORE ABRAHAM WAS, I AM”?  Does this mean that He had pre-existence or that He had already existed even before Abraham was born?  Apostle Peter enlightens us on this regard, thus:

“FOREKNOWN indeed before the foundation of the world, he has been manifested in the last times for your sakes.” ( I Pet. 1:20, Douay-Rheims Version)

     Even before the creation of the world, our Lord Jesus Christ was already FOREKNOWN by God.  Hence, what was in the beginning with God was not Christ but GOD’S FOREKNOWLEDGE OF HIM.  Apostle Peter proves this further through his testimony:

     “Him [Christ], being delivered by the DETERMINED PURPOSE and FOREKNOWLEDGE OF GOD …” (Acts 2:23, NKJV)

     In other words, even before God created the world, HE HAD ALREADY PLANNED that would be a Messiah or Christ.  But there was no Christ yet in existence in the beginning, contrary to what the proponents of the Christ-is-God doctrine would like us to believe, for He came to exist only when he was born of His mother.  Apostle Paul testified:

     “But when the fullness of the time had come, God sent forth His Son, born of a woman, born under the law.”  (Gal. 4:4, Ibid.)


Believer of Christ’s pre-existence as God may argue that if Christ did not exist during Abraham’s time and even prior to that, He would not have said to the Jews, “YOUR FATHER ABRAHAM REJOICED TO SEE MY DAY.”  Did Christ say this to mean that He was already existing during the time of Abraham?  What was Christ referring to in John 8:56 as “My day” that Abraham “rejoiced to see”?  Apostle Peter again clarifies this to us in his epistle:

     But the heavens and the earth which are now preserved by the same word, are reserved for fire until the DAY OF JUDGMENT and perdition of ungodly men.  But the DAY OF THE LORD will come as a thief in the night, in which the heavens will pass away with a great noise, and the elements will melt with fervent heat; both the earth and the works that are in it will be burned up. (II Pet. 3:7, 10, Ibid.)

     It is clear that the day of Judgment is also called the day of the Lord because on that day, our Lord Jesus Christ will return.  This is the day of Christ that Abraham “saw”.  The reason it is said that Abraham saw this day of Christ is explained by the inspired writer to the Hebrews, thus:

By faith Abraham obeyed when he was called to go out to the place which he would receive as an inheritance. And he went out, not knowing where he was going.  By faith he dwelt in the land of promise as in a foreign country, dwelling in tents with Isaac and Jacob, the heirs with him of the same promise;  for he waited for the city which has foundations, whose builder and maker is God.   ...These all died in faith, not having received the promises, but HAVING SEEN THEM AFAR OFF were assured of them, embraced them and confessed that they were strangers and pilgrims on the earth.  For those who say such things declare plainly that they seek a homeland.  And truly if they had called to mind that country from which they had come out, they would have had opportunity to return. But now they desire a better, that is, a heavenly country. Therefore God is not ashamed to be called their God, for He has prepared a city for them.”  (Heb. 11:8-10, 13-16, Ibid.)

     Through faith, Abraham, together with Isaac and Jacob, “SAW FROM AFAR” THE Promised Land or the Holy City, though they died without receiving this.  The term “afar” does not only apply to distance in space but also to distance in time.  Abraham, who is believed to have lived 1,800 years before the birth of Christ, has yet to see the promised Holy City.  God’s promise of a far better land to him and his descendants did not come to pass in his lifetime, yet he died with strong faith and hope in God’s promise that the day would come when they shall inherit the Holy City.  That day will be on Judgment Day—the DAY OF THE LORD—which was what Abraham SAW, TO WHICH HE LOOKED FORWARD and for which he GREATLY REJOICED.


Although it is not stated in Proverbs 8:22-23 that Christ was referred to as being possessed by the Lord God before the world was created, adherents to the Christ-is-God doctrine use these verses to prove his alleged pre-existence.  NOWHERE in the entire cited chapter of Proverbs is there any mention of His name, nor is He unequivocally identified as the one possessed by the Lord God in the beginning.  What is categorically stated in the preceding verses of that same chapter of Proverbs as the one possessed by God in the beginning is WISDOM:

     Does not WISDOM cry out, And understanding lift up her voice?  For WISDOM is better than rubies,
And all the things one may desire cannot be compared with her. 

“I, WISDOM, dwell with prudence,
And find out knowledge and discretion.(Prov. 8:1, 11-12, NKJV)

     It was wisdom that God possessed in the beginning and not a pre-existent Christ as alleged by believers of His deity.  Wisdom must have been already existing before the creation of all things because it was wisdom that the Lord god used in creating them.  The Book of Proverbs further enlighten us on this regard:

     The Lord BY WISDOM founded the earth; By understanding He established the heavens; By His knowledge the depths were broken up, And clouds drop down the dew.” (Prov. 3:19-20, Ibid.)

     However, those who believe in Christ’s pre-existence argue that He is referred to in the Bible as the wisdom of God, citing I Corinthians 1:24 as basis.  Thus, according to them, Christ is the wisdom that was already existing and which the Lord possessed in the beginning as mentioned in the verses in question.  THERE IS NO DENYING THE TRUTH THAT THE BIBLE REFERS TO CHRIST AS BEING THE WISDOM OF GOD, BUT TO CONCLUDE FROM THIS FACT THAT CHRIST IS THE WISDOM MENTIONED IN PROVERBS THAT GOD POSSESSED IN THE BEGINNING IS GROSSLY ERRONEOUS.  Why?  IN WHAT SENSE is the Lord Jesus Christ the WISDOM OF GOD?  Let us cite I Corinthians 1:24 and Apostle Paul’s clarification in verse 30 of the same chapter of his letter:

     But to those who are called, both Jews and Greeks, Christ the power of God and the WISDOM OF GOD. ... But of Him you are in Christ Jesus, who became for us WISDOM OF GOD—and righteousness and sanctification and redemption.” (Ibid.)

     Apostle Paul clearly states that Christ is the power and wisdom of God for us to be sanctified and be redeemed from sin, or in other words, CHRIST IS THE WISDOM OF GOD UNTO SALVATION.  Hence, He is not the wisdom referred to in the Book of Proverbs, which our Lord God used in creating all things.


With their allegation that Christ had pre-existence comes their allegation that He was not created but was co-Creator with the Father.  But is this biblical?  How did Christ come into existence as described by the Bible?  In the Gospel according to Matthew, this is narrated:

But when he had considered this, behold, an angel of the Lord appeared to him in a dream, saying, “Joseph, son of David, do not be afraid to take Mary as your wife; for the Child who has been CONCEIVED in her is of the Holy Spirit.” (Matt. 1:20, New American Standard Bible)

     Christ was conceived in His mother’s womb.  The true God could not have been conceived by any human mother for He is “from everlasting to everlasting” (Ps. 90:2) and therefore He was not created.  And granting, without conceding but just for the sake of argument, that Christ is also true God pre-existing with the Father it would appear then that there are two true Gods—one true God who is the Creator and another true God who was created.  That would be, to say the least, not only unbiblical, but utterly absurd as well.

     As it is, our Lord Jesus Christ is a created being.  To prove further that He was created and is not the Creator or is not co-Creator of the Father, Apostle Paul wrote:

     He is the image of the invisible God, the first-born of all creation.” (Col. 1:15,  Revised Standard Version)

     The phrase “firstborn of all creation” does not mean that Christ was the first to be created or the first to be brought into being.  As explained earlier in this article, before God created the world, Christ was foreknown or was already in God’s mind because He had planned to create the Messiah or Christ.  This, God did, even before He made the world in order that all the things he created would be for Christ and be mediated by Him.  Apostle Paul explains:

     For in him all things were created, in heaven and on earth, visible and invisible, whether thrones or dominions or principalities or authorities—all things were created through him and for him. 17 He is before all things, and in him all things hold together.” (Col. 1:16-17, Ibid.)

     God had planned even before He made the world that there would be a Christ because He intended that all things He would create would be for Christ to be mediated by him.  But even then, truth remains that Christ is one among God’s creation and did not pre-exist as the Father’s co-Creator.  The Lord god said it all when He declared:

     “I am the LORD, your savior; I am the one who created you.  I am the LORD the creator of all things.  I ALONE stretched out the heavens; when I made the earth, NO ONE HELPED ME.”  (Isa. 44:24, Today’s English Version)

     Christ could not have existed in the beginning of creation as God’s co-Creator because God Himself declared that HE ALONE stretched out the heavens and that when He made the earth, NO ONE HELPED HIM.  Therefore, the belief that Christ pre-existed as God and co-Creator of the Father is CONTRARY to the teaching of the Bible.  To those who adhere to such an erroneous doctrine, the following statement of our Lord Jesus Christ applies:


Copied from:  PASUGO GOD’S MESSAGE | NOVEMBER 2005 | VOLUME 57 | NUMBER 11 | PAGES 10-13

Emphasis:  Admin.




KAYO BA AY nalilito ring tulad ng iba sa pagtiyak kung alin ang tunay na relihiyon? Hindi kakaunti ang nakararanas ng ganito sa kasalukuyan. Ito'y dahil sa dami ng relihiyong nag-aangkin na sila ang tunay na sa Diyos at maliligtas. Isipin na lamang na sa panig pa lamang ng mg nagpapakilalang Protestante ay umaabot na sa 20,800 ang mga denominasyon; bukod pa rito ay mayroon pang mahigit na 15,000 ahensiyang pang-iglesia (Moody Monthly, September 1984). Maidaragdag pa rito ang Iglesia Katolika at ang iba't iba pang pangkating pangrelihiyon.

Ang pagbangon ng iba't ibang pangkatin ng pananampalataya ay nagbunga ng iba't ibang maling paniniwala. Inakala ng iba na alinmang relihiyong kumikilala sa Panginoong Jesucristo ay tunay at malayang maaaniban upang makapagtamo ng kaligtasan. Ang iba naman ay naniniwalang walang relihiyon o iglesia na kailangang aniban dahil daw pare-pareho namang hindi tunay, bagkus ay negosyo lamang ang mga ito. Kapuwa mali ang dalawang paniniwalang ito. Tunghayan natin ang pahayag ng Panginoong Jesucristo:

"At sinasabi ko naman sa iyo, na ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang AKING IGLESIA; at ang mga pintuan ng Hades ay hindi magsisipanaig laban sa kaniya." (Mat. 16:18)

May Iglesia na ang nagtayo ay ang Panginoong Jesucristo. Samakatuwid, MAY TUNAY NA IGLESIA. Maling akalaing kahit aling iglesia ay tunay dahil sinabi ng Panginoong Jesus na, "itatayo ko ang aking iglesia." Hindi Niya sinabing, "mga iglesia." Dahil dito, natitiyak nating iisa lamang ang tunay na Iglesia. Pinatutunayan din ng mga apostol na iisa lamang ang tunay na Iglesia. Ganito ang pahayag ni Apostol Pablo:

"MAY ISANG KATAWAN LAMANG at isang espiritu - kung paano kayo tinawag sa isang pag-asa nang kayo'y tawagin." (Efe. 4:4, New Pilipino Version)

Ayon kay Apostol Pablo ay "may isang katawan lamang." Ang katawang iisa ay ang Iglesia. Batay ito sa kaniyang sulat sa mga taga-Colosas:

"At siya ang ulo ng katawan, sa makatuwid baga'y NG IGLESIA." (Col. 1:18)

At, sapagkat IISANG IGLESIA LAMANG ang itinatag ng Panginoong Jesucristo, at ITO LAMANG ANG TUNAY, dapat lamang na maging maingat ang sinuman sa pagpili ng relihiyong aaniban. Kapag ang isang tao ay nagkamali, mawawalan ng kabuluhan ang lahat ng gagawin niyang paglilingkod at mapapahamak pa siya pagdating ng Araw ng Paghuhukom.

Marahil ay iniisip ng iba na mahirap nang hanapin sa kasalukuyan ang tunay sa libu-libong nag-aangkin. Ang totoo, kahit napakarami na ng mga relihiyon sa kasalukuyan at kahit lalo pang dumami ang mga ito ay HINDI MAGIGING MAHIRAP HANAPIN ANG TUNAY kung gagamitin ang PARAANG ITINUTURO NG BIBLIA sa pagtiyak kung alin ang TUNAY NA RELIHIYON.

Ang dalawa sa maraming pagkakakilanlan sa tunay na relihiyon ay ang mababasa sa Isaias 8:20:

"Sa KAUTUSAN at sa PATOTOO! kung hindi sila magsalita ng ayon sa salitang ito, tunay na walang umaga sa kanila."

Ang dalawa sa mga ikakikilala sa tunay na relihiyong sa Diyos ay ang KAUTUSAN at ang PATOTOO. Pansinin ang banggit na, "KUNG HINDI SILA MAGSALITA NG AYON SA SALITANG ITO, TUNAY NA WALANG UMAGA SA KANILA." Ang umaga ay sagisag ng liwanag, kaya kapag walang umaga ay walang liwanag kundi kadiliman. Hindi sa Diyos ang walang umaga o nasa kadiliman. Alamin natin ang paliwanag ng Biblia kung alin ang binabanggit na KAUTUSAN at PATOTOO. Ang kautusan ay siya ring turo o aral ng Diyos tulad ng ating matutunghayan sa talata ring ito sa saling Magandang Balita Biblia:

"Ganito ang inyong isasagot, 'Nasa inyo ang ARAL NG DIYOS at ang patotoo! Huwag kayong makikinig sa mga sumasangguni sa espiritu, ipapahamak lamang kayo ng mga iyan'." (Isa. 8:20)

Ang katumbas ng kautusan ay aral ng Diyos. Kung gayon, ang isa sa pangunahing pagkakakilanlan sa Iglesiang tunay ay ang aral o turo na itinataguyod nito. Kapag ang aral na itinuturo ng isang relihiyon ay iba o kaya'y salungat sa aral ng Diyos na nakasulat sa Banal na Kasulatan, tiyak na hindi ito tunay. Ito rin ang panukat na ibinigay ng Panginoong Jesucristo upang makilala kung ang nagtuturo ay sa Diyos o hindi:

"Pakabanalin mo sila sa katotohanan: ang salita mo'y katotohanan." (Juan 17:17)

Kaya, ang isa sa pangunahing dapat suriin sa isang relihiyon o iglesia ay ang aral o doktrina na itinataguyod nito. Upang maging magaan ay kumuha tayo ng isang pangunahing aral ng Diyos na nakasulat sa Biblia at dito natin sukatin o suriin ang mga iglesia sa kasalukuyan. Tulad ng nasabi na, isa lamang ito sa pagkakakilanlan sa tunay na relihiyon. Subalit hindi nangangahulugang kapag ang aral na ating kinuha bilang panukat ay itinuturo ng isang relihiyon ay nangangahulugang tunay na ito. Sa kabilang dako, kapag ang wastong aral na ito ay hindi itinuturo ng alinmang relihiyon, ang relihiyong yaon ay tiyak na hindi tunay.

Alin ang isa sa mga pangunahing aral ng Diyos na nakasulat sa Biblia at siyang aral na itinuturo ng relihiyong tunay na sa Diyos?

"Tungkulin ng mga saserdote na ITURO ANG TUNAY NA KAALAMAN TUNGKOL SA DIYOS. Sa kanila dapat sumangguni ang mga tao tungkol sa aking kalooban, sapagkat sila ang mga sugo ng Makapangyarihang si Yahweh.

"Hindi ba IISA ANG ATING AMA at ito'y ang IISANG DIYOS na lumalang sa atin?" (Mal. 2:7, MB)

Ang isa sa mga pangunahing aral ng Diyos ay ang tunay na kaalaman tungkol mismo sa Kaniya. Ang tunay na relihiyon, kung gayon, ay hindi basta lamang nagtuturo na may Diyos, kundi ang itinuturo nito ay ang tunay na kaalaman tungkol sa Kaniya. Ang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos, gaya ng ating nabasa, ay iisa lamang ang Diyos, ang Ama. Kaya, ang sinuman na tagapangaral at alinmang relihiyon na iba rito ang itinuturong kaalaman tungkol sa Diyos, ay tiyak na hindi tunay. Maging sa Bagong tipan ay ganito ang katotohanang itinuro ng Panginoong Jesucristo:

"Ang mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus; at sa PAGTINGALA ng kaniyang mga mata sa langit, ay sinabi niya, AMA, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak:

"At ito ang buhay na walang hanggan, na IKAW ay makilala nila na IISANG DIOS NA TUNAY, at siyang iyong sinugo, sa makatuwid baga'y si Jesucristo." (Juan 17:1, 3)

Malinaw na ipinahayag rito ng Panginoong Jesucristo na iisa lamang ang tunay na Diyos na dapat kilalanin, ang Ama. Kaya, ang tunay na Diyos na ipinakilala sa Lumang Tipan ay siya ring Diyos na ipinakilala sa Bagong Tipan. Ganito ang itinuro ng mga apostol:

"Nguni't SA GANANG ATIN ay MAY ISANG DIOS LAMANG, ANG AMA, na buhat sa kaniya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa kaniya; at isa lamang Panginoon, si Jesucristo, na sa pamamagitan niya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa pamamagitan niya." (I Cor. 8:6)

Ayon kay Apostol Pablo ay may isang Diyos lamang, ang Ama, gaya rin ng itinuro ng mga propeta at ng Panginoong Jesus. Ang alinmang iglesia o relihiyon at sinumang tagapangaral na ang itinuturong Diyos ay higit sa isa ay natitiyak natin na hindi tunay. At kahit sinasabi pa na iisa ang kinikilalang Diyos subalit liban sa Ama ay mayroon pa raw Diyos Anak at Diyos Espiritu Santo ay tiyak na hindi rin tunay. Mangyari pa, hindi rin tunay ang relihiyon na ang paniniwala ay bukod sa Almighty God o Diyos na makapangyarihan sa lahat ay mayroon pa raw Mighty God o Diyos na makapangyarihan. At lalo namang tiyak na hindi tunay ang isang relihiyon o iglesia na ang itinuturo ay hindi raw iisa ang tunay na Diyos kundi marami. Sinasabi pa ng mga tagapagtaguyod nitong huli na wala raw problema kahit pa maging isang barangay ang tunay na Diyos. Paanong magiging sa Diyos ang relihiyong nagtataguyod ng aral na salungat sa turo ng mga apostol, sa turo ng mga propeta, sa turo ng Panginoong Jesucristo, at, higit sa lahat, ay naiiba sa turo mismo ng tunay na Diyos?

Ang Ibang nangangaral, sa hangaring pangatwiranan ang kanilang itinuturo na marami ang tunay na Diyos, ay ginagamit ang binabanggit ni Apostol Pablo sa I Cor. 8:5 na:

"Sapagka't bagama't mayroong mga tinatawag na mga dios, maging sa langit o maging sa lupa; gaya nang may maraming mga dios at maraming mga panginoon;"

Pagkatapos basahin ang talatang ito ay sinasabi nila na hindi raw ba malinaw na sinasabi sa talatang ito na maraming diyos? Kaya, hindi raw mali na sabihing marami ang tunay na Diyos. Nakaligtaan yata ng mga ito - o baka sadyang kinalimutan - ang kasunod na talata, ang I Cor. 8:6, na nagsasabing, NGUNI'T SA GANANG ATIN AY MAY ISANG DIOS LAMANG, ANG AMA." Samakatuwid, bagaman maraming tinatawag na mga diyos, gayunman ay iisa lamang ang tunay na Diyos na dapat kilalanin ng mga Cristiano. Wala isa mang talata sa Biblia na tama ang pagkakasalin na nagtuturo na marami ang tunay na Diyos o kaya ay talata na nagsasabi na hindi iisa ang tunay na Diyos.

Ito ang nais naming ipabatid sa lahat: na ang pagtataguyod ng wastong aral ay isa sa maraming bagay na ikinatatangi ng IGLESIA NI CRISTO sa maraming relihiyon sa kasalukuyan. Ang kinikilalang tunay na Diyos dito ay iisa lamang, ang Ama at wala nang iba pa. Napakahalaga na taglayin ang wastong pagkakilala sa Diyos sapagkat, kung ating babalikan ang itinuturo ni Jesus sa Juan 17:3, malinaw na sinasabi Niyang, "AT ITO ANG BUHAY NA WALANG HANGGAN, NA IKAW AY MAKILALA NILA NA IISANG DIOS NA TUNAY." Samakatuwid, ang buhay na walang hanggan ay tatamuhin ng mga taong may wastong pananalig tungkol sa Diyos. Ang sinumang nasa alinmang relihiyong nagtataguyod ng hindi tunay na kaalaman tungkol sa Diyos ay mabibigong magtamo ng buhay na walang hanggan.

Hindi sapat na ang isang relihiyon ay nakapagturo ng tunay na kaalaman tungkol sa Diyos upang ito ay matiyak nating tunay. Dapat ding magtaglay ng patotoo na isa pa sa mga katangiang ikakikilala sa nasa liwanag o tunay na relihiyon. Ipinakikilala ng Biblia kung alin ang patotoo:

"At ako'y nagpatirapa sa kaniyang paanan upang siya'y aking sambahin. At sinasabi niya sa akin, Ingatan mong huwag gawin iyan: ako'y kapuwa mo alipin at ng iyong mga kapatid na mayroong patotoo ni Jesus: sumamba ka sa Dios: sapagka't ANG PATOTOO NI JESUS AY SIYANG ESPIRITU NG HULA." (Apoc. 19:10)

Ang patotoo ay ANG ESPIRITU NG HULA. Kaya, ang tunay na relihiyon ay hindi lamang pasado sa pagtuturo ng tunay na kaalaman tungkol sa Diyos, kundi may patotoo o hula ng Panginoong Diyos na mababasa sa Biblia. Tungkol dito, maraming patotoo o hula ang Diyos tungkol sa paglitaw ng Iglesia Ni Cristo sa Pilipinas. Isa rito ay mababasa sa Isaias 43:5-6:

"Huwag kang matakot, sapagka't ako'y sumasaiyo: aking dadalhin ang iyong lahi mula sa silanganan, at pipisanin kita mula sa kalunuran;

"Aking sasabihin sa hilagaan, Bayaan mo, at sa timugan, Huwag mong pigilin; dalhin mo rito ang aking mga anak na lalake na mula sa malayo, at ang aking mga anak na babae na mula sa wakas ng lupa."

Sa mga talatang ito ay hinulaan ang pagdadala ng Panginoong Diyos sa lahi na magmumula sa Silanganan. Ang lahi na magmumula sa Silanganan ay siya ring kinikilala ng Panginoong Diyos na mga anak Niyang lalake at babae na magmumula sa malayo. Kung tutunghayan ang Isaias 43:5 sa salin ni James Moffatt ay ganito ang mababasa:

"From the FAR EAST will I bring your offspring, and from the far west I will gather you." [Mula sa MALAYONG SILANGAN dadalhin ko ang iyong lahi, at mula sa malayong kanluran ay titipunin kita.]

Kaya, tiyak ang dako na pagmumulan ng hinuhulaan ng Diyos na mga anak Niyang lalake at babae - Malayong Silangan. Ang PILIPINAS, na rito nagsimula ang Iglesia Ni Cristo sa mga huling araw ay bansa na nasa Malayong Silangan tulad ng mababasa natin sa maraming aklat ng kasaysayan. Madaling makilala ang hinuhulaan na mga anak ng Diyos na lalake at babae sapagkat ayon sa hula, sila ay Kaniyang dadalhin. Itinuturo rin ng Biblia kung kanino dinadala ng Diyos ang kinikilala Niyang mga anak:

"Walang taong makalalapit sa akin, maliban nang ang Amang nagsugo sa akin ang sa kaniya'y magdala sa akin; at siya'y aking ibabangon sa huling araw." (Juan 6:44)

Maliwanag sa pahayag na ito ng Panginoong Jesucristo na sa Kaniya dinadala ng Diyos ang tao. Kailangan pang dalhin ng Diyos ang tao sa Panginoong Jesus sapagkat walang taong makalalapit sa Kaniya malibang dalhin sa Kaniya ng Ama. Kaya hindi matuwid ang sinasabi ng iba na hindi na raw nila kailangan ang Iglesia dahil kinilala na raw nila si Jesus bilang pansariling Tagapagligtas. Kailangan muna nilang patunayang sila'y kabilang na sa mga dinala ng Ama sa Panginoong Jesucristo. Ano naman ang gagawin ng Panginoong Jesus sa mga dinala sa Kaniya ng Ama? Mauunawaan natin ito sa pahayag Niya sa Juan 10:16:

"At mayroon akong ibang mga tupa, na hindi sa kulungang ito: sila'y kailangan din namang dalhin ko, at kanilang diringgin ang aking tinig; at sila'y magiging isang kawan, at magkakaroon ng isang pastor."

Ang kinikilala ni Jesus na ibang mga tupa na sila rin ang mga DINALA sa Kaniya ng Ama ay MAGIGING ISANG KAWAN. Ang tinutukoy Niyang kawan ay ipinakilala naman ni Apostol Pablo:

"Take heed therefore to yourselves and to all THE FLOCK over which the Holy Spirit has appointed you overseers, to feed the CHURCH OF CHRIST which he has purchased with his blood." [Ingatan ninyo kung gayon ang inyong mga sarili at ANG BUONG KAWAN na rito'y hinirang kayo ng Espiritu Santo na mga katiwala, upang pakanin ang IGLESIA NI CRISTO na binili Niya ng kaniyang dugo.] (Acts 20:28, Lamsa Translation)

Ang kawan ng Panginoong Jesucristo ay ang Kaniyang Iglesia o ang Iglesia Ni Cristo. Ang Iglesiang ito ay may patotoo ng Diyos.

Ang mga tinalakay rito ay ilan lang sa maraming patotoo ng Diyos at ni Jesus tungkol sa Iglesiang ito. KUNG PATULOY LAMANG MAGSUSURI ANG SINUMAN AY TIYAK NA MAUUNAWAAN NIYA ANG MARAMING IBA PANG HULA UKOL SA IGLESIANG ITO NA NAKASULAT SA BANAL NA KASULATAN. Bilang pagwawakas, gaano kahalaga na ang tao ay mapabilang sa mga kinikilala ng Diyos na mga anak Niya? Ito ang itinuro ni Apostol Pablo sa Roma 8:17:

"At kung mga anak, ay mga tagapagmana nga; mga tagapagmana sa Dios, at mga kasamang tagapagmana ni Cristo; kung gayon nga makipagtiis tayo sa kaniya, upang tayo'y lumuwalhati namang kasama niya."

Nais din ba ninyo na MAGING TAGAPAGMANA sa Diyos?®

Kinopya mula sa:
February 2002
Pages 13-15, 18


Huwebes, Hunyo 23, 2016



ANG PAGLILINGKOD SA Diyos ay pananagutan ng lahat ng tao. Ngunit hindi wasto na basta na lamang magsagawa ang tao ng paglilingkod sa Lumalang sa kaniya. Dapat muna niyang matiyak na ang ginagawa niyang paglilingkod ay tunay na nakasalig sa mga kalooban ng Diyos sapagkat nakataya rito hindi lamang ang kaniyang kinabukasan kundi lalo na ang kaniyang kaligtasan. Dapat din niyang matiyak na ang relihiyong kaniyang kinaaaniban ay nagtataguyod ng tunay na kaalaman tungkol sa Diyos.

Maling isipin na ang lahat ng uri ng pagsamba na iniuukol sa Diyos ay katanggap-tanggap sa Kaniya na dahil dito ay hindi na kailangang magsuri pa.

Ayon sa Biblia, sino ang may ganitong kaisipan? Sila ang walang alam:

“Sumasamba kayo nang walang alam; sumasamba naman kami nang may alam dahil sa mga Judio galing ang kaligtasan.” (Juan 4:22, Biblia ng Sambayanang Pilipino)

Hindi kataka-taka, kung gayon, na may mga taong kapag tinanong kung bakit nila isinasagawa ang mga gawaing panrelihiyon at kung ang mga yaon ba ay naaayon sa kalooban ng Diyos, ang kanilang sagot ay hindi sila tiyak at kaya raw nila ginagawa ang mga ito ay dahil gayon na ang kanilang nakamulatan o dahil sa gayon ang ipinag-utos ng pinuno ng kanilang simbahan. Samakatuwid, ang kanilang pagsamba at paglilingkod ay hindi bunga ng pagkaunawa sa mga aral ng Diyos. Paanong nangyari ang gayon? Ano ang hindi nauunawa ng mga taong sumasamba nang walang alam? Sa Malakias 2:7:

“TUNGKULIN NG MGA SASERDOTE NA ITURO ANG TUNAY NA KAALAMAN TUNGKOL SA DIYOS. Sa kanila dapat sumangguni ang mga tao tungkol sa aking kalooban, sapagkat sila ang mga sugo ng Makapangyarihang si Yahweh.” (Magandang Balita Biblia)

Upang maging dapat ang alinmang gagawing paglilingkod sa Diyos ay dapat na malaman muna ng maglilingkod ang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos at sa paglilingkod sa Kaniya. Sinabing “tunay na kaalaman” sapagkat may mga maling kaalaman na itinuturo sa mga tao tungkol sa Diyos at sa paglilingkod sa Kaniya. Ang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos ay mauunawa kung sasangguni ang tao sa SUGO ng Diyos. Kaya kapag ang isang relihiyon ay walang sugo ng Diyos na tagapangaral o hindi nagpapahalaga sa pagsusugo ng Diyos, ang gayong relihiyon ay walang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos.

May mga relihiyon na kapag ang paksa ay tungkol sa Diyos ay nagsasabing ito ay isang misteryo o bagay na hindi mauunawa. Misteryo nga ba o hindi lamang nila maipaliwanag ang kaalaman tungkol sa Diyos sapagkat hindi nila ito nalalaman o nauunawaan? Ganito ang pahayag ni Apostol Pablo:

“Ang maaaring malaman tungkol sa Diyos ay MALIWANAG, yamang inihayag ito sa kanila ng Diyos.” (Roma 1:19, Ibid.)

Maliwanag sa mga kaanib sa tunay na Iglesia ang kaalaman tungkol sa Diyos sapagkat sila ay tinuruan ng sugo ng Diyos. Ipinagkaloob sa mga sinugo ang makaalam ng hiwaga ng kalooban ng Diyos, gaya ng pinatutunayan sa ebanghelyo ayon kay Marcos:

“At sinabi niya sa kanila, Sa inyo ay ipinagkaloob ang makaalam ng hiwaga ng kaharian ng Dios: datapuwa't sa kanilang nangasa labas, ang lahat ng mga bagay ay ginagawa sa pamamagitan ng mga talinghaga:

“Upang kung magsitingin sila'y mangakakita, at huwag mamalas; at kung mangakinig sila'y mangakarinig, at huwag mangakaunawa; …” (Mar. 4:11-12)

Ang kausap ng Panginoong Jesucristo rito ay ang mga apostol at sila’y nasa Iglesia (I Cor. 12:28). Kaya, natitiyak natin na ang mga pinagkaloobang makaunawa ng kalooban ng Diyos ay ang mga nasa loob ng Iglesia; “sa kanilang nangasa labas, ang lahat ay ginagawa sa pamamagitan ng mga talinghaga.” Ang mga “nangasa labas” na tinutukoy na hindi nakauunawa o walang alam ay walang iba kundi ang mga nasa labas ng tunay na Iglesia:

“Ano ang karapatan kong humatol sa mga taga-labas ng iglesya? Hindi ba kayo ang hahatol sa mga nasa loob? Ang Dios ang hahatol sa mga nasa labas. ‘Itiwalag ninyo ang masama ninyong kasamahan’.” (I Cor. 5:12-13, New Pilipino Version)

Samakatuwid, hindi matatamo ng tao ang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos sa labas ng tunay na Iglesia. Kahit na anong paglilingkod ang gawin ng taong wala sa tunay na Iglesia ay mawawalan ng kabuluhan.

Ano ang isa sa mga kaalamang dapat na malaman ng tao tungkol sa Diyos? Ganito ang pagtuturo ni Cristo:

“At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Dios na tunayAma, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak.” (Juan 17:3, 1)

Iisa lamang ang tunay na Diyos na dapat makilala ng lahat ng tao—ang AMA. Ang katotohanang ito ay pinatutunayan din ng mga apostol:

“Nguni't sa ganang atin ay may isang Dios lamang, ang Ama, na buhat sa kaniya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa kaniya; at isa lamang Panginoon, si Jesucristo, na sa pamamagitan niya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa pamamagitan niya. Gayon ma'y wala sa lahat ng mga tao ang kaalamang iyan: kundi ang ilan na hanggang ngayon ay nangamimihasa sa diosdiosan, ay kumakain na parang isang bagay na inihain sa diosdiosan …” (I Cor. 8:6-7)

Kung gayon, ang isa sa mga batayan upang matiyak kung tunay nga ang isang Iglesia ay ang pagtataguyod nito ng kaalamang tungkol sa Diyos na itinuturo ng Panginoong Jesus at ng mga apostol. Dito dapat masalig ang ginagawang paglilingkod ng tao sa Diyos. Kung hindi ganito ang relihiyong ating kinaaaniban, nanganganib tayong mapahamak at di maligtas. *

Sinulat ni:

Kinopya mula sa:
July 2003
Pages 17-18